Panda 45
Start Omhoog Panda 34 Panda 45 Panda 750 & 1000 Panda 1000 Sie Panda Selecta 94 Panda 900 ie Panda 1.1 Young

 

 

 

 

Fiat Panda 45

 

Fiat is een merk dat groot werd door kleine auto's. In ons land waren het niet de allerkleinste modellen, die de beste verkoopaantallen scoorden, maar de lagere middenklasse was altijd goed vertegenwoordigd. Met drie auto's van het jaar, de 124, de 128 en de 127 bracht de Turijnse gigant dan ook aantrekkelijke aanbiedingen op de markt. Die drie prijswinnaars zijn nu successievelijk opgevolgd door de 131 Mirafiori, de Ritmo en als laatste in verkleinde vorm door de Panda. Dat we dit beschermde diertje uitgebreid hebben kunnen bestuderen blijkt uit deze test.

 

Terug naar boven

 

Motor

De motor van de Panda 45 heeft een keurige staat van dienst in de 127 achter de rug en werd daarvoor al in de 850 en zelfs de befaamde Fiat 600 gebruikt. Het motorblok in ieder geval, want de in- en uitwendige onderdelen werden natuurlijk steeds aan de eisen van dat moment of het model aangepast. De 903 cm3 van de 'grote' Panda geven de wagen een behoorlijk prestatieniveau, terwijl de benzineconsumptie toch binnen de perken bleef. De motor, die qua opbouw weinig spectaculaire trekjes vertoont, laat het wagentje accelereren van nul tot 80 km/h in 10,5 seconden. Voorwaar een niet geringe felheid. Tot honderd duurde het 16,8 seconden en de 120 werd in 27,9 seconden bereikt. Vooral als men met de wagen rijdt, wordt deze onverwachte pittigheid als zeer plezierig ervaren. De topsnelheid op de Autostrada bedroeg volgens onze metingen 141 km/h, wat precies één kilometertje meer is dan de fabriek opgeeft. De teller wees dan 152 km/h, en over het geheel genomen zagen we een afwijking van rond 7 procent in de snelheidsmeter.

Meer dan 82 dB hebben we in het interieur van de Panda niet kunnen meten en dat is een waarde die bepaald niet als onacceptabel gezien mag worden. Maar wie in een zo klein wagentje rondsnort zal op de eerste plaats niet zo vaak zo hard rijden en op de tweede plaats bereid zijn om voor zo weinig geld ook wel iets comfort te offeren.

De echte winst van de Fiat Panda ligt in het benzineverbruik, dat werkelijk fantastisch zuinig genoemd mag worden. De cijfers: Bij 80 km/h loopt de wagen nog één op 19,8. bij honderd is het nog 1 op 16.5 en bij 120 km/h nog slechts 1 op 13.6. Volgas rijdend kwamen we niet eens onder de één op tien. Prachtige waarden, die aangeven dat de wagen als goedkoop vervoermiddel op dit punt in ieder geval volkomen geslaagd genoemd mag worden. (Voor de Italiaanse markt is er nog een uitvoering (de '30') met de motor uit de 126 uitgebracht, maar dat mode! wordt niet geëxporteerd.)

 

Terug naar boven

 

Versnellingsbak

Fiat heeft met de Panda de vervelende gewoonte voortgezet om geen ronde knop op de pook te plaatsen.. De langwerpige knop past op een erg dikke steel, zoals ook wel bij andere modellen uit dit huis

te zien is. Verder valt er over de bediening van deze gangwissel weinig te klagen. De vergrendeling van de achteruit is goed. De bak schakelt licht, maar de duidelijkheid is niet helemaal perfect. Toch zit de versnelling er altijd in zoals je bedoeld hebt. De verhoudingen zijn zo gekozen dat bij 35, 62 en 100 km/h geschakeld moet worden en dat is voor een zo kleine wagen geen probleem. De koppeling in de wagen die wij bereden greep wat erg hoog aan, naar de werking was verder prima. De goede naam van de Fiatbakken geldt zonder meer voor ook deze Panda.

 

 

Terug naar boven

 

Remmen

Een zo lichte (680 kg) auto moet wel goed remmen, en daarin werden we niet teleurgesteld. De niet bekrachtigde schijven voor en trommels achter leverden een perfecte vertraging voor weinig spierkracht, en herhaald aanspreken van het  - voor/achter gescheiden - remsysteem kon toch nimmer fading oproepen. Prima stoppers derhalve, ook al is hel rempedaal wat nietig uitgevallen. De handrem, die op de achteras aangrijpt, doet zijn werk zoals het hoort.

 

Terug naar boven

 

Weggedrag

De Panda ligt goed op de weg, laten we dat voorop stellen. Onderstuurd is deze kleine Fiat, maar met een goedmoedige ondertoon. De wagen glijdt zoals verwacht over de voorwielen weg, waardoor de beschreven bocht groter wordt dan de bedoelde. Maar de achteras blijkt met enig kunst en vliegwerk ook wel aan het glijden te krijgen. Dat lichte onderstuur heeft ook goede gevolgen voor de stabiliteit, die gezien de korte wielbasis en de geringe massa van deze testauto bepaald goed is te noemen. De wagen heeft voor een onafhankelijke ophanging en aan de achterzijde een starre as met bladveren. Wellicht dat een enkele theoreticus over die keuze zal vallen, maar in de praktijk bleek de keuze van deze constructie helemaal niet zo'n slechte. Omdat voor noch achter een torsiestabilisator gemonteerd is, helt het smalle hoge wagentje nogal over in snel genomen bochten.

 

Terug naar boven

 

Besturing, rijpositie

 

 

De wagen is voorzien van een tandheugelstuurinrichting, die zich zeer licht laat bedienen. De besturing is voldoende exact, wat met in totaal 3,5 omwenteling van uiterst links naar rechts ook niet verwonderlijk is. Toch heeft de wagen bij het maken van kleine koerscorrecties last van een soort onduidelijkheid, die niet gemakkelijk te omschrijven is. Het stuur zit op de juiste plaats en laat zich lekker aanpakken. Het is niet te groot en heeft een prettige randdikte en afwerking. De claxon zit terecht in 't midden. De stoel van de bestuurder geeft hem de mogelijkheid een goeie actieve zitpositie te creëren, waarbij alle bedieningsorganen goed onder handbereik zitten. De zijdelingse steun is redelijk en de wagen heeft zelfs twee hoofdsteunen voorin.

 

Terug naar boven

 

Rij- en zitcomfort

Een lichte auto, met een korte wielbasis kan nimmer hetzelfde comfort bieden als een zwaar slagschip, dat praktisch onbewogen over de hobbels van 's heren wegen snelt. Daarom is het verbluffend, welk een comfort de Panda zijn inzittenden biedt. De kleine oneffenheden worden goed verwerkt, en ook grote kuilen of hobbels stellen bestuurder en passagiers niet overdreven op de proef. Het is Fiat gewoon erg goed gelukt een redelijk comfortabel autootje te maken, dat niet sponzig of blubberig aanvoelt.

Natuurlijk is het in het achtercompartiment wel een beetje schipperen met de ruimte, maar een vergelijking met bijvoorbeeld de 126 gaat volledig mank. De Panda heeft aanzienlijk meer ruimte. Opvallend is de toename van het interieurgeluid als de ventilatieroosters in het dashboard geopend worden; het is dan net alsof hun aanvoer direct uit de motorruimte komt.

 

Terug naar boven

 

Interieur, exterieur

Bij de Fiat Panda is dit misschien wel het belangrijkste hoofdstuk. Het interieur omdat daar de veelzijdigheid voorop heeft gestaan, en het exterieur omdat van een nieuwe auto altijd het uiterlijk als eerste opvalt. Binnenin de Panda valt het op dat eigenlijk met alle soorten van gebruik rekening is gehouden. Onder het dashboard loopt over de volle breedte van de wagen een royale 'plank', die uit een soort soepel kunststof bestaat. Ideaal om vol te Iaden met alle dingen die men aan boord zo graag onder handbereik wil hebben. Op de rand van deze ruimte klemt een asbak, die op elke plaats vastgezet kan worden. Links van het stuur zit een extra bak, waarin een autoradio gemonteerd kan worden. De afwerking is simpel, maar bepaald niet slecht. De achterbank is een verhaal op zich. Zes verschillende posities zijn mogelijk, waarvan de belangrijkste de volgende zijn. Ten eerste natuurlijk de gewone stand, waarin twee personen op de bank kunnen zitten. Dan de stand waarin de achterbank dienst doet als hangmat voor een kind. Verder nog de gestrekte stand, die aansluit op de twee neergeklapte rugleuningen van de voorstoelen, waardoor een dubbel bed verkregen wordt. En dan kan men die bank natuurlijk ook nog in z'n geheel uitnemen, waardoor een royale bestelwagen gecreëerd wordt. Het dashboard is voor een dergelijke wagen zeer compleet. Een snelheidsmeter en een benzinemeter zijn de enige klokjes, maar voldoende waarschuwingslichtjes wijzen ons op choke, handrem, licht en grootlicht, oliedruk, temperatuur, benzinereserve en de verwarmde achterruit. Typisch Fiat zijn verder de driehoekige tochtruitjes in de voordeuren, die uitkomst kunnen brengen in menig ventilatieprobleem. Jammer alleen dat de linker het zicht in de buitenspiegel wat belemmert. De overzichtelijkheid van de carrosserie is goed, parkeren en vooral achteruitrijden kinderspel.

 

 

De benzinetank zit op een veilige plaats, onder de achterbank, maar dat kan niet gezegd worden van de vuldop. Die steekt duidelijk uit buiten de flank van de carrosserie, waardoor die dop bij een schaaf aanrijding gemakkelijk open geforceerd kan worden. De instap voorin is goed. achterin komt men wat moeilijker. De wagen wordt afgesloten met een andere sleutel dan die van het contactslot. De verlichting is goed. met als extra pluspunt een speciale stand van de lichtschakelaar als parkeerverlichting.

 

Terug naar boven

 

Accessoires

De meeste accessoires zijn al in de vorige hoofdstukken genoemd. Luxe is de Panda natuurlijk vreemd, maar zo werd de wagen ook niet opgezet. Wel goed zijn de achterruitenwisser en de vele extra ventilatieruitjes. Bovendien ontbreekt de achterruitverwarming niet. De auto heeft binnenin voldoende bergruimte, terwijl de kofferruimte - afhankelijk van de gekozen achterbankvorm - varieert van royaal tot kolossaal. Achterin vindt men geen asbak en een sigarenaansteker zoek men ook tevergeefs. Rolgordels (driepunts) zijn wel standaard en rondom vindt men aan de buitenkant stootranden. Voor een kleine goedkope auto zit er genoeg op en aan.

 

Terug naar boven

,

Conclusie

Qua rijeigenschappen is de Fiat Panda een volkomen geslaagde auto. Zijn prestaties mogen gezien worden, zijn bocht- en remgedrag is zonder meer goed. Veel zal dan ook afhangen van de omvang van de doelgroep waarvoor deze wagen werd opgezet. Wie niet veel geld wil besteden aan aanschaf en onderhoud, zal met deze Fiat zeker goed bediend zijn, en wie van zijn auto een pakezel wil maken hoeft evenmin voor teleurstellingen te vrezen. Na een klein jaar Panda-leveranties blijit echter dat ook veel 127-kopers op de iets kleinere Panda zijn overgestapt. Een 'klapper' is het nog niet, maar de resultaten zijn alleszins bevredigend.

 

 

 

Bron: Autovisie Jaartestboek 1982

 

Terug naar boven