Panda 750 & 1000
Start Omhoog Panda 34 Panda 45 Panda 750 & 1000 Panda 1000 Sie Panda Selecta 94 Panda 900 ie Panda 1.1 Young

 

 

Dubbeltest Fiat Panda 750L & 1000CL

 

De bijna zesjarige Panda heeft voor 1986 ingrijpende wijzigingen ondergaan, die veel meer omvatten dan enkele koetswerkaanpassingen doen vermoeden. Die laatste vallen uiteraard wel het meest op en de Panda- kenner zal o.a. de volgende noviteiten constateren: meer omvattende bumpers, voor met extra koelopeningen, iets schuiner aflopende motorkap, achterwielkasten op dezelfde manier vormgegeven als voor, geen horizontaal ribprofiel meer op de flanken en zo zijn er nog enkele detailwijzigingen, ook in het interieur. Met nieuwe motoren, een volledig nieuwe achterwielophanging en vooral bij de duurste Super een duidelijk meer luxueus interieur mag best gesproken worden van Panda's van de tweede generatie.

 

 

Terug naar boven

 

Vanaf dit voorjaar worden de vernieuwde Panda's geleverd met twee motoren van de Fire-familie, namelijk een nieuwe 750 en de reeds wat langer bekende 1000. Die laatste is dus eveneens een' 'Fully Integrated Robotized Engine" ( = FIRE); bij de fabricage daarvan wordt in ruime mate gebruik gemaakt van robots en andere automaten. Een belangrijk kenmerk van de Fire-motoren is het relatief geringe aantal componenten waaruit ze bestaan; het is ongeveer 30 % kleiner dan van een conventionele viercilinder.

 

De 750-vierpitter is de opvolger van de 650 cm3 tweecilinder, die bij ons voor de Panda niet gevoerd is. Fiat heeft voor de kleine motor ook niet gekozen voor een 1000 Fire met een geamputeerde cilinder, gelukkig niet, mogen we wel zeggen, want zo'n driepitter maakt wel eens de indruk ietwat mank door het motorleven te gaan. De 750-Fire heeft wel een geheel herzien motorblok en wijkt op diverse punten af van de 1000 - zie even verderop en bij de technische gegevens - , maar de hartafstand van de cilinderboringen is gelijk gebleven, hetgeen de productiekosten drukt. En er zijn ook legio onderdelen identiek met die van de 1000. Dit geldt o.a. voor de drijfstangen, de nokkenas, de water-, olie- en benzinepompen, de klepveren, de lagers en de filters; ook de carburateur is dezelfde, maar heeft voor de kleinere 750 een geringere doorlaat.

 

Heel belangrijk is, dat Fiat de normale starre achteras met bladveren heeft vervangen door een Omega-vormig torsieaslichaam, weliswaar geen onafhankelijk systeem, maar qua werking wel hiermee meer overeenkomend. Het is een ophanging met een centraal aslager, schuin achterwaarts naar de achterwielen lopende langsarmen uit n stuk en twee trekstangen die aan het onderstel zijn bevestigd. Fiat heeft hier gewoon gekozen voor de achterwielophanging van de Lancia Ypsilon. Alleen de vierwielaangedreven Panda 4 x 4 behoudt de oude wielophanging. Ten behoeve van het comfort heeft Fiat de voorwielophanging ook nog verbeterd.

 

 

Behalve de zo-even genoemde 4 x 4, een buitenbeentje in de Panda-reeks, zijn er vanaf dit voorjaar drie versies, namelijk de 750 L, de 1500 gulden meer kostende 1000 CL en de bijna 1100 gulden hoger geprijsde 1000 S. Gezien de prijs- en uitvoeringsverschillen is de 750 L een veel zinvoller afronding naar beneden van het programma geworden dan aanvankelijk het geval leek te zijn. De 750 L heeft nog de originele Panda-stoelen en de demontabele achterbank met nog de zogeheten hangmatstand. De 1000 CL heeft wat echter ogende voorstoelen, die wij echter niet prettig vonden zitten, alsmede een minder mogelijkheden biedende achterbank van meer normale uitvoering met neerklapbare leuning. De zetels in de niet geteste 1000 S passen geheel in het meer volwassen interieur van deze goed aangeklede vijfversnellings-Panda, waarmee men echter wel belandt in de prijsklassen tot 16.000 gulden.

 

Terug naar boven

 

Keuze

De vraag waarop een dubbeltest zoals deze het antwoord geeft, is: welke Panda kan men het best kiezen, de 750 L of de 1000 CL. En het zal duidelijk zijn dat die beste keuze voor de een anders kan uitvallen dan voor de ander. De eisen die men stelt en de gebruiksomstandigheden spelen hier een hoofdrol.

 

Terug naar boven

 

Fire

 

                                

 

De nieuwe Panda's zijn uitgerust met de zeer moderne, langs geautomatiseerde weg gebouwde viercilindermotor. Begonnen werd met de bouw van een precies 999 cm3 metende versie die zijn debuut maakte in de Lancia Y 10 en welke later ook haar toepassing vond in bepaalde uitvoeringen van de Fiat Uno. Nu is dus de Panda aan de beurt en later zal de Peugeot 205 volgen. De FlRE is dus een soort "wereldmotor". Voor de Panda 750 is uit het basisconcept ook een 769 cm3 motor ontwikkeld maar, zoals eerder gezegd, gelukkig met handhaving van het aantal cilinders. De kleinste vierpitter doet het met een kleinere boring en een eveneens teruggebrachte slag. De cilinderkop verschilt op belangrijke punten. Voor beide machientjes geldt dat ze in koude toestand behoorlijk op toeren moeten worden gehouden om afslaan of horten en stoten te voorkomen. De choke verlangt een secure bediening. Dat zijn dingen die je bij zo'n moderne motor eigenlijk niet verwacht.

 

Terug naar boven

 

Pittig en minder pittig

De nieuwe Pandaatjes zijn op de  weg net zo vlot als ze eruit zien. Vooral de 1000 weet van wanten, zeker voor wat betreft de acceleratie. De soepele motor levert ook bij lage toerentallen een heel behoorlijke trekkracht. In de hoogste (vierde) versnelling zorgt het n liter motortje tot snelheden van omstreeks 120 km/h nog altijd voor een prima acceleratie wat mede te danken is aan de "korte" totale overbrengingsverhouding. De topsnelheid ligt met 136 km/h wat beneden de verwachtingen. De Uno met deze motor loopt bijvoorbeeld 144 km/h. De 750 doet het uiteraard wat kalmer aan maar levert in relatie tot zijn cilinderinhoud toch beste prestaties. Ook hier een goede trekkracht bij lagere toerentallen en een behoorlijke acceleratie in de hoogste versnelling tot pakweg100 km/h. in beide Panda's behoeft niet perse veel te worden geschakeld.

 

 

Terug nar boven

 

Hard rijden relatief duur

Over de gehele linie genomen zijn de Panda's 1000 CL en 750 L zuinige wagentjes, wat ook niet anders te verwachten is. Ze zijn klein en beschikken over moderne motoren die uiteraard volgens de laatste stand der techniek zijn ontworpen. Toch moet er niet al te snel worden gereden wil men met een lekker laag verbruik kunnen uitkomen. De 1000 gaat boven snelheden van 110 km/h belangrijk meer benzine verbruiken. De dorst neemt zogezegd sterk progressief toe met het hoger worden van de snelheid. Normaal gesproken zal het gemiddelde verbruik schommelen tussen 6 en 8 liter per 100 km wat neerkomt op 1 op 17 tot 1 op 12,5. En dat zijn, mede gezien de prestaties, gunstige waarden te noemen. De 750 heeft een vrij sterk progressief stijgend brandstofverbruik indien sneller dan 100 km/h wordt gereden. De door ons berekende gemiddelden liggen in dezelfde orde van grootte als die van de 1000 hetgeen we voor een 750-motor toch wat minder zuinig vinden. Beide Panda-varianten verbruiken dus ongeveer hetzelfde en lopen op super. De brandstofkosten zullen in de praktijk dus vrijwel gelijk zijn.

 

Terug naar boven

 

Vier bakjes voldoen goed

De door ons geteste Fiat-mini's hebben uiteraard weer voorwielaandrijving. In principe hebben de auto's een vierversnellingsbak maar wie wil kan de Panda ook met vijfbak krijgen. Hij of zij is dan wel aangewezen op de duurste uitvoering, de 1000 S die standaard deze voorziening heeft. De Panda-bakjes schakelen tamelijk direct, voldoend nauwkeurig en betrekkelijk licht. Wel doen zich af en toe wat haakneigingen voor, met name bij het inschakelen van de eerste versnelling en de "achteruit". De koppeling komt bruusk en over een vrij korte slag in aangrijping. De benodigde pedaalkracht is gelukkig gering te noemen. Wie de schakels en koppelarbeid verfoeit zal naar een andere auto moeten uitzien want een automaat is voor de Panda niet weggelegd.

 

 

Terug naar boven

 

Prima rijeigenschappen

Zoals dat bij veel Italiaanse auto's het geval is, beschikken ook de nieuwe Panda's over bste rijeigenschappen. De wagentjes beschikken over een prettige besturing die vrij direct is en nauwkeurig genoeg. Het gevoel contact met de weg te hebben blijft, ook wanneer behoorlijk op het gas wordt getrapt, vrij goed behouden. Bij wat hogere bochtsnelheden komt een licht onderstuurkarakter naar voren, iets dat in grenssituaties niet verandert. De kleine, lichte autootjes vragen uiteraard niet veel kracht waar het om de besturing gaat. Op snelheid gaat het allemaal vrij licht maar bij parkeersnelheden moet er wat harder worden gewerkt. De benodigde kracht blijft echter ruimschoots binnen de perken zodat de handelbaarheid hierdoor niet nadelig wordt benvloed. De koersstabiliteit van de Panda is zonder meer prima te noemen; van zijwindgevoeligheid is dan ook bijna niets te merken. Oneffenheden in het wegdek brengen kleine Fiats eveneens niet uit hun goede doen. Voor de bochtvastheid krijgen ze van ons een dikke voldoende en daarbij komt nog eens dat van overhellen in de bochten maar in geringe mate sprake is.

 

 

Terug naar boven

 

Comfort geen sterk punt

Ondanks alle vernieuwingen en verbeteringen is de nieuwe Panda, althans in de uitvoeringen waarin wij ze hebben getest, geen koploper waar het gaat om algeheel comfort. Integendeel. En dan houden we er al rekening mee dat het hier gaat om kleine, betrekkelijk goedkope auto's.  De motoren zijn rumoerig over het gehele toerenbereik waarbij de "pijngrens" bij de 1000 op ongeveer 110 km/h ligt. Bij de 750 is dat ongeveer 100 km/h. Windgeruis is vanaf 100 km/h bij beide auto's duidelijk waarneembaar maar wordt bij de 1000 al snel door motorgeluiden overstemd. De banden zorgen ook voor de nodige rijgeluiden en slaan bovendien sterk op korte oneffenheden. Opmerkelijk is het feit dat de Panda met de kleine motor over het geheel genomen merkbaar minder lawaai produceert dan de 1000 CL. Ten opzichte van de vorige Panda's met bladveren is de nieuwe er qua veercomfort op vooruitgegaan. Toch is ook nu nog de vering aan de korte kant. Grote oneffenheden worden nog wel goed door de veren opgeslokt maar kleine worden naar ons idee te nadrukkelijk aan de inzittenden doorgegeven.

 

 Terug naar boven

 

Ruim en eigenwijs

Het basisidee van de Panda is ondanks alle veranderingen onaangeroerd gebleven. Dat betekent dus dat ook nu weer sprake is van een fikse binnenruimte in relatie tot de buitenafmetingen. Er hebben zich in het interieur natuurlijk de nodige veranderingen voltrokken. Zo zijn bijvoorbeeld de dashboards vrij ingrijpend gewijzigd. Ze zijn goed overzichtelijk maar sommige bedieningsknoppen zijn in het donker moeilijk te vinden. De Panda's met 1000-motor hebben normale voorstoelen en een dito achterbank terwijl de 750 nog steeds de bekende "hangmatjes" op een buizenframe hebben. Het toppunt van eenvoud, maar zeker niet oncomfortabel. De interieurs zien er simpel maar goed verzorgd uit en bieden voldoende beenruimte voorin, ofschoon de wielkasten daar nogal wat plaats opeisen. De hoofdruimte voorin kan er net mee door. Achterin vinden de benen eveneens genoeg plaats maar de achterpassagiers beschikken helaas over een krappe hoofdruimte.

 

 

De kofferruimte is voor een auto van dit formaat toereikend en is gemakkelijk te Iaden doordat de klep bijna tot aan de bumper opent. Als bij de 1000 de achterbank wordt neergeklapt ontstaat een mooie, vrijwel vlakke laadvloer maar de voorstoelen moeten wel erg ver naar voren om de achterbank in de "vrachtstand" te kunnen krijgen. Die voorstoelen zijn overigens redelijk comfortabel en hebben een verstelbare rugleuning. Om het instappen te vergemakkelijken heeft men de stoelen zo gemaakt dat bij het naar voren klappen van de leuning de voorstoelen in hun geheel wat naar voren scharnieren. De 1000 heeft stoffen bekleding en tapijtvloerbedekking. Bij de 750 is het allemaal wat simpeler. De voorstoeltjes hebben standaard geen verstelbare rugleuning en hoofdsteunen: hiervoor geldt een meerprijs. Onze testwagen had deze extra's en de verstelling van de leuning bleek niet erg handig te zijn. Ook bij de 750 kantelt de hele stoel naar voren voor een ruimere instap naar achteren. De goedkoopste Panda heeft stoffen bekleding op het zitmeubilair en rubbervloerbedekking. De blinde hoeken naast de achterruit zijn vrij groot en wat hinderlijk voor het zicht schuin naar achteren. Dit geldt uiteraard ook voor de andere Panda-versies.

 

Terug naar boven 

 

Veiligheid

Goede rijeigenschappen, rustige besturing. Goede remmen, systeem diagonaal gescheiden: de benodigde pedaal kracht is door het ontbreken van een rembekrachtiger aan de hoge kant, maar dit geldt hoofdzakelijk voor het bereiken van de maximale vertraging. Gelaagde voorruit. Voorin automatische driepuntsgordels, die een vrij hoge aanlegdruk hebben. Alleen de 1000 CL heeft voorin hoofdsteunen.

 

Terug naar boven

 

Niet standaard

De 750 L test-Panda was als extra uitgerust met een wisser en sproeier op de achterruit; deze wisser is alleen continu inschakelbaar. Voorts had hij de verstelbare rugleuningen in combinatie met hoofdsteunen.

 

 

Terug naar boven

 

Conclusie

De Panda 750 L en 1000 CL hebben uiterlijk geen grote wijzigingen ondergaan, zodat de markante vormgeving van de voorgangers is gebleven. Het interieur van de 1000 CL ziet er volwassener uit dan voorheen en hetzelfde geldt voor het dashboard. De 999 cm' motor is soepel, levert vlotte prestaties en is zuinig, al komt hij wat dit laatste betreft in de Uno nog wat beter uit de bus dank zij de gunstiger stroomlijn van die Fiat. Deze motor is in de Panda vooral bij hogere snelheden uitgesproken lawaaiig en jammer is in verband hiermee, dat de CL een vierbak heeft, in tegenstelling tot de 1000 S. De koudloopeigenschappen zijn voor verbetering vatbaar en dit geldt ook voor de kleinere motor van de 750 L. Die 750 L heeft een eenvoudiger, maar zeker niet minder praktisch interieur, dat meer overeenkomt met dat van de oudere Panda's. De redelijke motor prestaties zijn duidelijk minder dan die van de 1000, maar de motorsoeplesse en zuinigheid doen er amper voor onder. De kleinste motor loopt merkbaar mooier rond, is ook wat minder rumoerig en een wat meer aangeklede 750 zou wellicht in een behoefte voorzien van degenen die zelden of nooit gebruik zullen maken van de hogere prestaties van de versies met 999 cm' motor. De nieuwe achterwielophanging heeft het veercomfort wel enigszins verhoogd; het begrip soepel is echter ook deze vering nog vreemd.

 

 

Terug naar boven

 

Plus en Min Fiat Panda 1000 CL

+        Goede rijeigenschappen .

+        Pittige prestaties

+        Gunstig brandstofverbruik

+        Vlot handelbaar

+        Handige gebruiksmogelijkheden

+        Goed gemarkeerde carrosserie

 

-       Zeer rumoerige motor .

-       Matige koudloopeigenschappen

-       Vrij korte vering

-       Veel windgeruis

-       Bruusk aangrijpende koppeling

-       Bescheiden hoofdruimte achterin

-       Geen rembekrachtiger

 

 Terug naar boven

 

Plus en Min Fiat Panda 750 L

+        Goede rijeigenschappen

+        Gunstig brandstofverbruik

+        Vlot handelbaar

+        Uitgekiende achterbankconstructie

+        Redelijk vlotte prestaties

+        Goed gemarkeerde carrosserie

 

-       Motor rumoerig bij hoge toerentallen

-       Matige koudloopeigenschappen

-       Vrij korte vering

-       Veel windgeruis

-       Bruusk aangrijpende koppeling

-       Geen rembekrachtiger

 

 

Bron: Autokampioen nr. 8 1986

 

Terug naar boven